www.forum.cerkiew.net.pl

W takin razie <b> co </b> ...i w czasie <b> jakiej </b> Liturgii( ):św. Jana Chryzostoma, św. Bazylego Wielkiego, św. Jakuba czy Uprzednio Uświęconych Darów (takie Liturgie znamy w Kościele Wschodnim). Dlaczego w trakcie tego <b> czegoś </b>,co już wiemy,że nie jest <b> sławetnym echem Słowa </b> P.T. o. Jan siedzi przed ikonostasem? Wydaje mi się,że zasłużyliśmy na rzetelna odpowiedź, która zapewne poszerzy nasze horyzonty

Wszystkim, którzy maja jakiekolwiek wątpliwości proponuję uczestnictwo w katechezach "Drogi" od początku do końca. W tym wszystkim trzeba by było patrzeć duchem, a nie tylko literą prawa. Rozumiem przywiąznie do starożytnej liturgii św.św. Bazylego, Jana i Jakuba...
"Droga" jest przede wszystkim dla tych, co słuchając słyszą, Droga jest "zaczynem", ożywieniem wiary złożonej jako ziarno w sakramencie chrztu - nie chodzi o wiare opartą li i jedynie o statuty, czy cokolwiek, ale chodzi o wiarę, która prowadzi do ŚMIERCI (UMIERANIA) w konkretnych sytuacjach życia: za męża alkoholika, żonę żżędę, zbuntowaną córkę, syna, wiarę, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał, bo ja nie boję się śmierci: nie boję się znoszenia tego wszystkiego, bo za mną stoi Chrystus Zmartwychwstały. To jest to wszystko, co było na początku Kościoła - trzeba było w tym miejscu wniknąć w tę historię - proponuję lekturę O. Cholewińskiego (SJ). "Kto ma uszy niechaj słucha"...
Prywatnie uważam, że "Droga" jest w duchu św. Cyryla i Metodego, którzy trudzili się nad tym by EWANGELION dotarła w sposób zrozumiały do człowieka, w jego języku (taki jest DUCH Kościołów Wschodnich), bo Kiko, zasadźca Drogi, przemawiał w języku zrozumiałym dla "tamtych" ludzi, tak jak swego czasu IKONOSTAS do tych, co nie potrafili czytać i pisać. Droga jest bardziej w duchu Kościoła Wschodniego, aniżeli Zachodniego. Opiera się na stopniach chrześcijańskiego wtajemniczenia - w liturgii wschodniej jest taki przepiękny moment, gdy prezbiter woła: "Dweri, dweri...", zamknijcie drzwi przed "słuchającymi" by nie uczestniczyli w Największej Tajemnicy... - pozostałość po KATECHUMENACIE pierwszych wieków (katechumeni - słuchający) nie mogli uczestniczyć w całej Eucharystii, bo i tak by tego nie zrozumieli....Liturgia Rzymska tego nie ma!!!Stała się "masową" po Edykcie Mediolańskim w 314r. Kościół Wschodni to zachował!, bo nie jest "masowy",jest piękny, duchowy, tajemniczy jak dziwica, bardziej przypomina to w czym miał udział Chrystus gdy chodził po świecie jako człowiek, aniżeli obecna liturgia rzymska...
Koniec końców w Drodze trzeba uczestniczyć, by o niej pisać...Proszę mi wybaczyć, ale jest trochę "za zasłoną", za tymi drzwiami...
Mógłym wiele jeszcze o tym pisać, ale, jak mówi św. Jan Ewangelista - "szkoda pióra i atramentu"..."kto ma uszy niechaj słucha"...Może lepiej zwrócić się ku "naszej" Sarepcie...
Byłem uczestnikiem Drogi kilka lat...

Wielu łacinników ma problemy z Drogą, jest tam, a na pewno było kiedyś wiele nadużyć. Bracia wschodni! Pilnujcie i brońcie swojej świętej Boskiej Liturgii! Sama DN dobrze nie znam, ale słyszałam bardzo wiele krytycznych głosów. Na pewno są ludzie, których ta wspólnota przyciągnęła do Boga, ale na pewno zwłaszcza w dziedzinie liturgii można drodze sporo zarzucać.

Wciąż nie ma odpowiedzi na pytanie o jaka Liturgię chodzi! Więc jest to Liturgia św.Jana Chryzostoma,św. Bazylego Wielkiego, Uprzednio Uświęconych Darów czy św.Jakuba??? A może jest to coś o czym my "malutkie żuczki" wiedzieć nie możemy?...Padło konkretne pytanie!

Szkoda gadać... Po prostu apeluję do Was, bracia, nie idźcie w to i nie modernizujcie swojej Boskiej Liturgii neokatechumenatem, czy czymkolwiek innym... Wasza liturgia jest Waszym skarbem i nie dajcie go sobie odebrać ani zniszczyć. Nasza łacińska liturgia dość ucierpiała przez zmiany i dziś następuje powolne odrodzenie liturgii tradycyjnej...

Ryzykując uznanie za kompletnie już zramolałego bukwojida pozwolę sobie zauważyć, że wezwanie Dweri, dweri... zasadniczo należy do diakona, a tylko w okolicznościach braku takowego na Liturgii (co jest niestety "nienormalną normą" w naszym życiu parafialnym) wygłaszane bywa, niejako z musu, przez kapłana. Oto fragment Liturgii (za http://www.bazylianie.pl ):


Диякон: Возлюбім друг друга, щоб однодумно визнавати.

Люди: Отця, і Сина, і Святого Духа, Тройцю єдиносущну і нероздільну.

Священик поклоняється тричі, мовлячи:

Возлюблю Тебе, Господи, кріпосте моя, Господь – твердиня моя і прибіжище моє (3).

Диякон: Двері, двері в премудрості будьмо уважні.

Przy tej okazji wątek się "podciągnął"...